Nieuws

De laatste jaren wordt het inhibitorisch-leermodel (ILT) in toenemende mate beschouwd als het gangbare verklaringsmodel voor de effecten van exposuretherapie. Tevens vonden therapeutische aanbevelingen vanuit ILT hun ingang in het klinisch werkveld. In deze bijdrage bespreken we een aantal uitdagingen voor ILT, en wel aan de hand van vier voorbeelden van therapeutische aanbevelingen. We bespreken observaties die deze aanbevelingen vanuit ILT niet eenduidig ondersteunen. We concluderen dat de meeste therapeutische aanbevelingen vanuit ILT sterk theoretisch verankerd zijn, maar dat de empirische basis verder uitgeklaard dient te worden via klinisch onderzoek en RCT’s. Daarnaast kan onderzoek naar weigering, therapietrouw, drop-out en naar de ervaringen van clinici meer duidelijkheid geven over de klinische toepasbaarheid van de aanbevelingen.

In dit artikel wordt een cognitief-gedragstherapeutische behandeling beschreven van een 49-jarige vrouw met een autismespectrumstoornis, stressgerelateerde klachten en paniekklachten. Tijdens het opstellen van een holistische theorie werd de hypothese geformuleerd dat er sprake was van jarenlange overvraging door haarzelf en haar omgeving, waardoor haar klachten ontstonden en verergerden. Dit ‘camoufleren’ van autisme is iets wat vaker voorkomt bij vrouwen met autisme. Het leren herkennen en erkennen van grenzen door haar autisme werd het hoofddoel van de behandeling, waarin de focus dus niet lag op de comorbiditeit. 

Zicht op zedendelinquenten is geschreven door vier auteurs die hun sporen hebben verdiend in het wetenschappelijk onderzoek op het gebied van zedendelinquentie. Ruud H.J. Hornsveld bespreekt de inhoud van het boek, plaatst het in breder perspectief en maakt een aantal kritische kanttekeningen.